Το 2027 ενδέχεται να αποτελέσει χρονιά καθοριστικής δοκιμασίας για τα Μετοχικά Ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι μαζικές αποχωρήσεις στρατιωτικών, η συρρίκνωση της βάσης των ενεργών μετόχων και η αύξηση των υποχρεώσεων για καταβολή εφάπαξ και μερισμάτων διαμορφώνουν μια εξίσωση που προκαλεί εύλογη ανησυχία για την οικονομική αντοχή των Ταμείων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η σχετική εκτίμηση, με βάση την εγκύκλιο 258, οι αποστρατείες στον Στρατό Ξηράς αναμένεται να ξεπεράσουν τις 3.000 το 2027. Εάν προστεθούν οι αποχωρήσεις από το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, ο συνολικός αριθμός εκτιμάται ότι θα υπερβεί τις 4.000.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πόσοι αποχωρούν, αλλά και ποιοι
Ιδιαίτερη σημασία έχει η σύνθεση των στελεχών που αποχωρούν. Πρόκειται σε σημαντικό βαθμό για προσωπικό με πολλά χρόνια υπηρεσίας και υψηλότερες μισθολογικές αποδοχές, το οποίο αντιστοιχεί σε αυξημένες εισφορές προς τους ασφαλιστικούς και μετοχικούς φορείς.
Η αποχώρησή τους δημιουργεί διπλή επιβάρυνση: από τη μία πλευρά περιορίζεται η εισροή εισφορών και από την άλλη αυξάνονται οι υποχρεώσεις για την καταβολή των προβλεπόμενων παροχών.
Την ίδια στιγμή, οι νεότερες σειρές στελεχών, ιδιαίτερα όσοι κατατάχθηκαν από το 2011 και μετά, έχουν διαφορετικά μισθολογικά και εισφοροδοτικά δεδομένα. Επομένως, η αναπλήρωση των εσόδων δεν είναι αυτονόητη, ακόμη και εάν συνεχιστούν οι νέες προσλήψεις.
Οι εκκρεμότητες και η πίεση στη ρευστότητα
Πρόσθετη ανησυχία προκαλούν οι καθυστερήσεις στην καταβολή των εφάπαξ βοηθημάτων στον Στρατό Ξηράς. Έχουν αναφερθεί χρόνοι αναμονής που φτάνουν τους 18 έως 20 μήνες, με περίπου 2.000 δικαιούχους να αναμένουν την καταβολή των χρημάτων τους.
Η εικόνα αυτή έχει ήδη προκαλέσει δημόσιες παρεμβάσεις και κοινοβουλευτικά ερωτήματα. Ενδεικτικά, δημοσίευμα του Μαΐου 2026 κατέγραφε καθυστερήσεις έως και 15 μήνες για το εφάπαξ των αποστράτων του Στρατού Ξηράς.
Το 2027 θα κρίνει την επόμενη ημέρα
Η πρόκληση δεν περιορίζεται στον Στρατό Ξηράς. Η μείωση του ενεργού προσωπικού και η αύξηση των δικαιούχων δημιουργούν πιέσεις που αφορούν συνολικά το σύστημα των μετοχικών και αλληλοβοηθητικών φορέων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν υπάρχουν επαρκή αποθεματικά, σταθερές πηγές εσόδων και συγκεκριμένος σχεδιασμός για την κάλυψη των μελλοντικών υποχρεώσεων.
Οι στρατιωτικοί που κατέβαλλαν εισφορές επί δεκαετίες δεν μπορούν να αντιμετωπίζουν με αβεβαιότητα την καταβολή των παροχών που δικαιούνται. Το 2027 απαιτεί έγκαιρη ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστικό σχεδιασμό. Η βιωσιμότητα των Ταμείων δεν είναι απλώς ένα λογιστικό ζήτημα. Είναι ζήτημα εμπιστοσύνης απέναντι σε χιλιάδες εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελέχη.
